|
อ้อมกอด
ลิงเผือกตัวน้อย
ซุกตัวหลับมาตลอดทาง
อยู่บนตักของผม |
|
เกาะ
หมวกสานสีชมพู
เสื้อกล้ามสีชมพู
ขาสั้นสีชมพู
ห่อร่างบางๆ ของลิงเผือก |
|
ต้นมะพร้าว
มือน้อยเอาแต่ดึงรั้ง
คะยั้นคะยอ
ขอให้ผมพาลอยออกไปไกลฝั่ง |
|
ต้นมะพร้าว
เอาแต่ยืนต้นตรงอยู่ชายหาด |
|
ห่วงยางสีดำ
ลิงเผือกลอยคอ
มือเกาะห่วงยางสีดำ
ลอยออกไปตามแรงคลื่น
...
หรือที่จริง
แรงมือผม |
|
ลอยคอ
หลังพลัดหลุดจากห่วงยาง
ผมเปียเปียกน้ำทะเล
จึงย้ายมาเปียกที่คอผม
ลิงเผือกขี่หลังลอยคอออกไป
ไกลถึงแนวเชือกกั้น |
|
ลงเรือ
พายห่างเชือกกั้นออกไป
ผมจึงได้เห็นว่า
แดดทะเลทำร้าย
ผิวนอกร่มผ้าของลิงเผือก |
|
เงามืด
ไม่อาจตามไปปกคลุมเรา |
|
ทะเลไม่เคยหลับ
เราต้องตื่นจากฝัน |
|
หมาตัวผู้
มองดูภูเขาทรายลูกใหญ่
ที่กำลังจะถูก
มหาสมุทรพัดพัง
|
|
แสงสว่างกำลังจะจากไป
สู่ดินแดนที่เราไม่สามารถ
แม้แต่จะจินตนาการถึง |
|
ต้นลั่นทม
ชายตามองต้นมะพร้าว
อยู่ห่างๆ เบื้องหลัง |
|
ในกระท่อมหลังนั้น
ยางรัดผมสีชมพูถูกทิ้งไว้บนกางเกงขาสั้น
ลิงเผือกยืนตัวสั่น
เมื่อผมเปิดน้ำชำระล้างเม็ดทราย |
|
แต่สิ่งที่เราไม่อาจจะทำให้หายไป
ผิวคล้ำแดด
เป็นรูปรอยเนื้อผ้าที่ลิงเผือกใส่ |
|
กลิ่นสตรอเบอร์รี
แชมพู
ครีมนวด
ครีมอาบน้ำ
ยาสีฟัน
และแป้งเด็ก
|
|
ชุดนอนสีชมพู
ลิงเผือกรวบชายกระโปรง
นั่งลงบนระเบียงไม้ออดแอด
กองไฟข้างโขดหินคงไม่ใช่สิ่งคุ้นตา
ผ้าเนื้อบางไหวลู่ลมทะเล |
|
กุ้งสีชมพู
ไออุ่น
กอดร่างกุ้งตัวน้อย
ปลายนิ้ว
แกะเปลือกกุ้งอย่างแผ่วเบา |
|
กุ้งสีขาว
น้ำตาล
น้ำปลา
กระเทียม
มะนาว
พริก
|
|
น้ำ
หยาดน้ำค้าง
ลูบไล้แก้มของลิงเผือก
น้ำทะเลจุมพิตทรายขาว
ราวกับไม่อยากจากลา |
|
ที่ตรงนี้
ฉันกลับมาอีกครั้ง
สองมือโอบกอดตัวฉันเอง |
|
ที่ตรงนี้
เธอสอนเด็กดอย
วิธีใช้มือกินกุ้งเผา |
|
ที่ตรงนี้
ความสุขของฉัน
มากกว่าจำนวนเม็ดทราย |
|
ที่ตรงนี้
เธออุ้มฉันบินไป
กอดความยิ่งใหญ่ของผืนทะเล |
|
ที่ตรงนี้
ความรู้สึกดีๆ ของฉัน
ยังมั่นคงอยู่ในมุมลึกสุดของหัวใจ |
|
ลิงเผือก
สัญญาข้อเดียวที่ฉันไม่อาจรักษา
ลิงเผือกต้องไม่ร้องไห้ |
หนูคิดถึงครู |
